مشاهير �? دانشمندان زرقاني

زرقان : مشاهير �? دانشمندان زرقاني

نویسنده: zarghoon

تاریخ: 24 تير 1388

بازدید: 122 بار

مشاهير �? دانشمندان زرقاني :
هرگاه در تاريخ به نام زرقان بر مي‌خ�?ريم اغلب به سابقه فرهنگي آن اشاره شده است. اما متأسفانه از نام شرح حال دانشمندان �? بزرگان اين شهر كمتر گزارشي در دست است. شايد يك علّت آن باشد كه اغلب آنها نهايتاً راهي شيراز مي‌شده‌اند �? پس از چندي به «شيرازي» مشه�?ر مي‌شدند، �? ديگر با زرقان كاري نداشته‌اند.
جستج�? در اح�?ال �? آثار بزرگان به همان اندازه �?ارسي در تاريخ زرقان دش�?ار است، زيرا منابع بسيار كم �? محد�?د است. يكي از منابع تاريخي متأخر كه در آن از چند تن از بزرگان شهر ما نام برده شده، كتاب آثار عجم است كه در سال 1312 هجري قمري در شهر بمبئي هند�?ستان به چاپ رسيده است. ن�?يسنده كتاب محمد نصير ميرزا آقاي فرصت حسيني شيرازي است، �? خ�?د در يكي از ر�?زهاي ماه ربيع‌الا�?ل سال 1311 از زرقان گذشته �? شرحي ن�?شته است. سه تن از بزرگان كه فرصت شيرازي از آنها نام برده آنهايي هستند كه همعصر �?ي ب�?ده �? از نزديك آنها را مي‌شناخته است. اينك آنچه را در آثار عجم آمده است مي‌خ�?انيم:
جناب ملا عبدالله ملقب به فاضل اهل آن قصبه (زرقان) است. سالها در شيراز ت�?طن دارد، در فن�?ن عربيه �? اخبار �? احاديث اهل بيت عليهم الاسلام عمري مصر�?ف داشته �? از فن حكمت الهيه نيز بهره كامل حاصل نم�?ده است، في‌الحال گاهي به تدريس آن فن ا�?قات مي‌ گذراند. گذشته از اين مجالس �?عظ را محقّقي بي‌بدبل �? مدقّقي بي‌عديل است �? خط شكسته را بي‌نهايت درست �?خ�?ب مي‌ن�?يسد. ايضاً گاهگاهي شعر مي‌فرمايد. اين رباعي را از ايشان به ياد دارم:

هستــي چ�? به خـ�?د هست �? نمـي گردد نيست
پـس حق خ�?د د�?است �?رنه ديگر حق چيست؟
از حـال عــــــدم مپــرس �? از مـاهيــــــت
كـــاين هر د�? به �?هم تُست ، در �?هم مـا نيست

در بخش ديگر كتاب آمده است: «مرح�?م ملّا عبدالله در چندين خط چ�?ن ثلث، شكسته �? نستعليق دست داشته �?لي ثلث را بهتر مي‌نگاشت. اكثر كتيبه‌ها كه در حسينيه‌هاي شيراز است خط ا�?ست. مرح�?م ملّا عبدالله در سنه 1298 �?فات كرده است �? قبر ا�? در دارالسلام شيراز است.»
پس از اين شرح مختصر صحبت از حشمت زرقاني به ميان مي‌آيد.
«حشمت نام نامي‌اش ميرزا حاجي بابا است ا�? نيز از قصبه زرقان است. از ا�?ان شباب تاكن�?ن در شيراز مت�?قف است �? مدتها در عل�?م ادبيه �? حكمت الهيه رنجي برده گنجي آ�?رده �? در انشا نيز قدرش تمام �? قدرتي مالاكلام دارد. به نگرش خط شكسته مسلم اساتيد اهل زمان بلكه منحصر در ايران است. اكثر امراءاعظام صحبتش را راعف �? منادمتش را طالبند. زمان حك�?مت غفران‌مآب ن�?اب سلطان ا�?يس ميرزاي معتمدالد�?له در شيراز به منشي‌گري اختصاص �? محرميتي داشته. با لهجه شعر را نيك�? گ�?يد، بعضي را كه حقير به خاطر دارد اين است:

دلبــــر دشمن ن�?از بر سر نــــاز است
جـــان به كف عاشقان ز بهر نيــــاز است
پيـــكر محم�?ر خاك گشــت �? هنـ�?زش
ديده به گــردش به جستج�?ي ايــاز است

ن�?يسنده آثار عجم در جايي ديگر از كتاب مي‌ن�?يسد:
«بالجمله از آنجا (بند امير) حركت نم�?دم آمدم به زرقان در سراي يكي از آشنايان فر�?د آمده تا شب را بيت�?ته كرده فردا را از آنجا به شيراز ر�?م. اتفاقاً شب را شخصي در آن منزل مهمان �? ميزبان يكي از اع�?ان خ�?يش را شاعر مي‌خ�?اند �? در اين فن، ماهر تخلص ن�?ايي (ن�?ايي زرقاني) داشت �? در شعر شي�?ه غزلسرايي. پس از گفت �? شن�?د بسيار، سخن بدينجا رسيد كه هر غزلي به �?زن خفيف‌تر است از ديگر ا�?زان لطيف‌تر، نق�?س سبك را بيشتر طالبند �? طباع بدين طرز اكثر راغب. آنگاه از خ�?د غزلي خ�?اند كه مطلعش اين ب�?د:

غمــزة ن�?ش لبي اين دل ريش
كرده چ�?ن خـانه زنب�?ر ز نيش

�? اكثر آن شب را بخ�?اندن �? گفتن شعر ا�?قاتي گذرانديم.»
بدين ترتيب از ن�?ايي زرقاني جز نام �? يك بيت شعر چيز ديگري بدست نمي‌‌دهد.

فقط کاربران عضو می توانند این بخش را مشاهده کنند...

مطالب مشابه:

آداب �? رس�?م در زرقان

نام �? تاریخ زرقان

شیراز �? پارس خاستگاه تمدن ایران زمین

( امتيازها: 1)

ارسال نظر

نام: